Tanzimat Sonrasında Siverek’teki Vakıflar Ve Mahkemelere Yansıyan Problemleri

Yükleniyor...
Küçük Resim

Tarih

2020

Dergi Başlığı

Dergi ISSN

Cilt Başlığı

Yayıncı

Vakıflar Dergisi

Erişim Hakkı

info:eu-repo/semantics/openAccess

Özet

Tanzimat sonrasında uygulanmaya başlanan merkezileşme politikaları sonucunda, adem-i merkeziyetin önemli unsurlarından olan vakıfların özerk konumları zayıflasa da, vakıflar toplumun sosyal ve iktisadi hayatındaki önemlerini korumaya devam etmişlerdir. Bu dönemde Siverek’te başta camiler ve diğer ibadet kurumlarına ait olmak üzere hem hayır cihetine hem de evlada şart kılınmış Müslümanlara ve gayrimüslimlere ait birçok vakıf vardır. Bu çalışma merkeziyetçi politikaların uygulandığı dönemde de Siverek’teki vakıfların çeşitliliği ve işlevselliğinden hareketle toplumdaki rollerinin devam ettiğini iddia etmektedir. Bu makale Siverek’te Tanzimat sonrası dönemin sosyal zihniyetinin ipuçlarını veren vakıfların

Açıklama

Anahtar Kelimeler

Siverek, Vakıf, Hayrî Vakıf, Aile vakfı, Gayrimüslim vakıfları

Kaynak

WoS Q Değeri

Scopus Q Değeri

Cilt

Sayı

53

Künye

Cumhurbaşkanlığı Devlet Arşivleri Başkanlığı (BOA). BOA. NFS. d.2703,1258-1843-44 s.57-58. 443 No’lu Siverek Şer’iye Sicili, (Başlama Tarihi: H.1268, Bitiş Tarihi: H.1269). 438 No’lu Siverek Şer’iye Sicili, (Başlama Tarihi: H.1283, Bitiş Tarihi: H.1284). 441 No’lu Siverek Şer’iye Sicili, (Başlama Tarihi: H. 1285, Bitiş Tarihi: H.1290). 440 No’lu Siverek Şer’iye Sicili, (Başlama Tarihi: H.1288, Bitiş Tarihi: H.1297). 444 No’lu Siverek Şer’iye Sicili, (Başlama Tarihi: H.1288, Bitiş Tarihi: H.1298) 445 No’lu Siverek Şer’iye Sicili, (Başlama Tarihi. H.1306, Bitiş Tarihi: H.1309). Akgündüz, Ahmet (2013). İslam Hukukunda ve Osmanlı Tatbikatında vakıf Müessesi. İstanbul: Osmanlı Araştırmaları Vakfı Yay. Alkan, Mustafa (2014). Adana Vakıfları, İnsan Vakıf ve Şehir. Ankara: Türk Tarih Kurumu Yayınları. Barkan, Ömer Lütfi (1940). “Şer’i Miras Hukuku ve Evlatlık Vakıflar”. İstanbul Üniversitesi Hukuk Fakültesi Mecmuası, (Cilt. 6 Sayı.1), 168-181. Berki, Ali Himmet (1969). “Vakıflar ve Vakıfların Maruz Kaldığı Tecavüz ve İhmaller.” Vakıflar Dergisi, (VIII), s.335-340 Berki, Şakir (1969) “Vakfın Mahiyeti”. Vakıflar Dergisi, (VIII), 1-7. Bilmen, Ömer Nasuhi (1999). Hukuk-ı İslamiyye ve Istılahat-ı Fıkhiyye Kamusu. İstanbul: Bilmen Basın ve Yayınevi. Çatalacalı Ali Efendi(1324). Fetavay-ı Ali Efendi (Fetavay-ı Feyziyye ile Birlikte) Dersaadet: Naşir Muhammed Mehdi. Demirel, Ömer (2000). Sivas Şehir Hayatında Vakıfların Rolü. Ankara: Türk Tarih Kurumu Yayınları. ez-Zerka, Ahmet Mustafa (1993). Çağdaş Yaklaşımla İslam Hukuku. Ter. Servet Armağan, İstanbul: Timaş Yay. İlmiye Salnâmesi (1334). Birinci Defa, Matbaa-i Amire. Hilmi Efendi, Ömer (1977). İthafu’l-ahlaf fi ahkâmi’l-evkâf. Ankara: Vakıflar Genel Müdürlüğü Yay. Kozak İ.Erol (1985) Bir Sosyal Siyaset Müessesi Olarak Vakıf. İstanbul: Akabe Yay. Köprülü, M. Fuat (1942). “Vakıf Müessesesinin Hukuki Mahiyeti ve Tarihi Tekâmülü”. Vakıflar Dergisi, (II), 1-35. Osmanlı Arşivinde Şeyhülislam Fetvaları (2015), Yayına Hazırlayanlar: Sinan Çuluk, Yılmaz Karaca, İstanbul: Devlet Arşivleri Genel Müdürlüğü Yayınları. Özkaya, H. Gökçen (2010) “Vakıf İstibdal Kayıtları, İstanbul’da Barınma Kültürü ve Kent Yapısına Dair Neler Sunar?”. Türkiye Araştırmaları Literatür Dergisi, (Cilt 8, Sayı. 16), 467-488. Öztürk, Nazif (1995). Türk Yenileşme Tarihi Çerçevesinde Vakıf Müessesesi. Ankara: Türkiye Diyanet Vakfı Yayınları. Pakalın, Mehmet Zeki (1983). Osmanlı Tarih Deyimleri ve Terimleri Sözlüğü. İstanbul: Milli Eğitim Basımevi. Yediyıldız, Bahaeddin (2003). XVIII. Yüzyılda Türkiye’de Vakıf Müessesesi. Ankara: Türk Tarih Kurumu Yay. Yüksel, Hasan