MARDİN İLİ MİDYAT İLÇESİ, İSMAİL MİROĞLU KONUTU RESTORASYON ÖNERİSİ

Küçük Resim Yok

Tarih

04.01.2019

Dergi Başlığı

Dergi ISSN

Cilt Başlığı

Yayıncı

Erişim Hakkı

info:eu-repo/semantics/openAccess
CC0 1.0 Universal

Özet

Bu çalışmanın konusu, Mardin ili Midyat ilçesi Gelinkaya Mahallesi’nde bulunan İsmail Miroğlu Konutu’nun restorasyon önerisidir. Çalışmanın amacı, geleneksel Midyat evleri özelliklerini yansıtan İsmail Miroğlu Konutu’nun özgün özelliklerini örnek teşkil edecek bir restorasyon projesi ile korumak ve çevreye uyumlu yeniden kullanımı ile geleceğe aktarılmasını sağlamaktır. Çalışma kapsamında, İsmail Miroğlu Konutu’nun günümüzdeki durumu analizler aracılığı ile belgelenmiş, konut ile ilgili arşiv belgeleri araştırılmış, bulunduğu mahalle içerisindeki benzer yapılarla karşılaştırmalı çalışmaları ve restitüsyon analizleri yapılmış, yapının korunmasını ve sürdürülebilir olmasını sağlayacak yeni işlev sunulmuş ve restorasyon projesi hazırlanmıştır.

Açıklama

Anahtar Kelimeler

Mardin, Midyat, restorasyon, koruma, İsmail Miroğlu, konut

Kaynak

WoS Q Değeri

Scopus Q Değeri

Cilt

Sayı

Künye

Adin, H. (2007). Mardin ve Midyat’ta Kullanılan bina yapı taşlarının bazı fiziksel özellikleri. Mühendis ve Makina, 48(570), 13-17. Asatekin, N. G. (2004). Kültür ve doğa varlıklarımız: neyi, niçin, nasıl korumalıyız?, İstanbul: TC Kültür ve Turizm Bakanlığı Kültür Varlıkları ve Müzeler Genel Müdürlüğü, 14. Aydın, S., Emiroğlu, K., Özel, O. ve Ünsal S. (2000). Mardin Aşiret-Cemaat-Devlet, İstanbul: Türkiye Ekonomik ve Toplumsal Tarih Vakfı Yayını, 152. Aydin, D. ve Okuyucu, Ş. E. (2009). Yeniden kullanıma adaptasyon ve sosyokültürel sürdürülebilirlik bağlamında Afyonkarahisar Millet Hamamının değerlendirilmesi. Megaron, 4(1), 35-44. Bal, A. (2012). Midyat taş mimarisinde görülen motiflerin Selçuklu motifleriyle karşılaştırılması ve Midyat mimarisinin ilköğretim öğrencilerinin resimlerine yansıması. (Yüksek lisans tezi). Gazi Üniversitesi Fen Bilimleri Enstitüsü, Ankara, 105. Çetin, İ. (2007). Çokkültürlülük ve kimlik bağlamında Midyat İlçesi örneği. Sosyoloji Araştırmaları Dergisi, 10(2), 1-13. Dalkılıç, N. (2004). Midyat İlçesindeki kültürel zenginliğin oluşturduğu geleneksel mekânsal dizgenin korunması için bir yöntem araştırması. (Yayınlanmamış doktora tezi). Gazi Üniversitesi Fen Bilimleri Enstitüsü, Ankara, 63, 151-169. Dalkılıç, N. ve Aksulu, I. (2004). Midyat geleneksel kent dokusu ve evleri üzerine bir inceleme. Gazi Üniversitesi Mühendislik-Mimarlık Fakültesi Dergisi, 19(3), 313-326. Daşdemir, D. (2009). Midyat ilçe merkezinin coğrafyası. (Yüksek lisans tezi). Atatürk Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, Erzurum, 55,65. Diyarbakır Kültür Varlıklarını Koruma Bölge Kurulu; D.K.V.K.B.K, 29.09.2001 tarihli 2653 sayılı karar, D.K.V.K.B.K, 15.06.2017 tarihli 4846 sayılı karar, D.K.V.K.B.K, 27.06.2016 tarihli 4042 sayılı karar. Efe, E. (2013). Niğde ili, Kadıoğlu Konağı restorasyon önerisi. (Yüksek lisans tezi), Gazi Üniversitesi Fen Bilimleri Enstitüsü, Ankara, 210. Günal, V. (2011). Turizmin olumlu etkileri ve Midyat ilçesindeki geleneksel taşçılık sanatı örneği. Marmara Coğrafya Dergisi (24), 433-470. Günel, A. (2011). Midyat Taşı ve Coğrafi Çevre Arasında İlişkiler. (Yüksek lisans tezi), Ondokuzmayıs Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, Samsun, 31,45. Halifeoğlu, F. M. ve Dalkılıç, N. (2006). Mardin-Savur geleneksel kent dokusu ve evleri. Uludağ Üniversitesi, Mühendislik-Mimarlık Fakültesi Dergisi, 11(1), 93-111. İnternet: Amsterdam Bildirgesi (1975). Erişim adresi: http://www.icomos.org.tr/Dosyalar/ICOMOSTR_0885391001496825356.pdf adresinden 14 Aralık 2018’de alınmıştır. Avrupa Mimari Mirasının Korunması Sözleşmesinin Onaylanmasının Uygun Bulunduğu Hakkında Kanun (1989, 13 Nisan) Avrupa Mimari Mirasının Korunması Sözleşmesi. Erişim adresi: http://teftis.kulturturizm.gov.tr/TR-14268/avrupa-mimari-mirasininkorunmasi-sozlesmesi.html 13 Aralık 2018’de alınmıştır. ICOMOS Türkiye Mimari Mirası Koruma Bildirgesi (2013). Erişim adresi: http://www.icomos.org.tr/Dosyalar/ICOMOSTR_0623153001387886624.pdf 13 Aralık 2018’de alınmıştır. Kurugöl, S. (2009) Taş eser yüzey temizliği. Erişim adresi: https://www.restorasyonforum.com/index.php?topic=661.0 21 Ekim 2018’de alınmıştır. Nara Bildirgesi (2005) Erişim adresi: http://www.icomos.org.tr/Dosyalar/ICOMOSTR_0280118001353669454.pdf 13 Aralık 2018’de alınmıştır. Oğurel, T. ve Yalçın, Ö. (2013) Keferhuvar Gelinkaya Beldesi hakkında. Erişim adresi: www.gelinkaya.com/514/gelinkaya-beldesi-hakkinda.html 30 Ekim 2017’de alınmıştır. Venedik Tüzüğü (1964) Erişim adresi: http://www.icomos.org.tr/Dosyalar/ICOMOSTR_0612886001496825607.pdf 13 Aralık 2018’de alınmıştır. Karasoy, Z. (2014). Mardin İli Özdener Ailesi Evi'nin Restorasyon Önerisi. (Yüksek lisans tezi), Gazi Üniversitesi Fen Bilimleri Enstitüsü, Ankara, 4-7. Kuban, D. (1969). Modern Restorasyon İlkeleri Üzerine Yorumlar. Vakıflar Dergisi. 8. 341-356. Langston, C., Wong, F. K., Hui, E. C. ve Shen, L. Y. (2008). Strategic assessment of building adaptive reuse opportunities in Hong Kong. Building and Environment, 43(10), 1709-1718. Mardin Valiliği ve İl Çevre Orman ve Orman Müdürlüğü, Mardin ili 2011 Çevre Durum Raporu, 2011, 18. Midyat Belediyesi. (2004) 1999-2004. Midyat Belediyesi Dergisi, 1(1), 1-8. Moshaver, A. (2011) Re Architecture: Old and New In Adaptive Reuse of Modern Industrial Heritage. (Yüksek Lisans Tezi) Ryerson University Degree Granting Institution, Toronto, Kanada, 18. Oktik, N. ve Nas, F. (2011). Ulus-Devlet ve Topluluklar: Midyat Örneği. Sosyal ve Beşeri Bilimler Araştırmaları Dergisi, 1(15), 121-142. On Üç İlde Büyükşehir Belediyesi ve Yirmi Altı İlçe Kurulması ile Bazı Kanun ve Kanun Hükmünde Kararnamelerde Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun, (2012). T.C. Resmi Gazete, 28489, 6 Aralık 2012. Özcan, N. (2016). Midyat'ta Evlenme Geleneği. (Yüksek lisans tezi), Sakarya Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, Sakarya, 20. Özgen, N. ve Oçal, C. (2012). Midyat (Mardin) İlçesinin Kültürel Turizm Potansiyeli. Atatürk Üniversitesi Edebiyat Fakültesi Coğrafya Bölümü I.Ulusal Coğrafya Sempozyumu, Erzurum. Parlak, S. (2012) Geleneksel Sokak Dokusuna Sivil Mimarinin Katkısı: Antep Merkez İlçesi, Yaprak Mahallesi. Sanat Tarihi Yıllığı İstanbul Üniversitesi Edebiyat Fakültesi Sanat Tarihi Araştırma Merkezi, İstanbul, 115-142 Sami, K. ve Karakaş, B. (2016). Turabdin Bölge’sinde Yerleşik Süryanilerin Yer, Zaman ve Sosya-kültürel Bağlamda Kırsal Mimarileri: Midyat - Haberli (Basibirn) köyü örneği. Journal of International Social Research, 9(44), 692-715. Sel, B. D. ve Gül, A. Y. (2009). Kentsel Mekânların Aynılaşması: Midyat Örneği. Megaron, 4(2), 79-89. Şahin, K., Yılmaz, A. ve Günel, A. (2013). Midyat Taşı ve Taş İşçiliği: Doğal ve Kültürel Çevre İlişkileri, Uluslararası Sosyal Araştırmalar Dergisi, 6(24), 316-326. Yaldız, E. ve Asatekin, N. G. (2016). Anıtsal Yapıların Kullanım Sürecinde Değerlendirilmesine Yönelik Bir Model Önerisi. METU Journal of the Faculty of Architecture, 33(2), 161-182. Yaldız, E., Yılmaz, Ü. S. ve Yavuz, G. (2011) Tarihi Taş Yığma Konutların Güçlendirilmesinde Kullanılan Yöntemler: Ürgüp İbrahim Paşa Köyünden Bir Konut Örneği. Engineering Sciences, 6(4), 1033-1052. Yanmaz, S. (2015). Bir Tasarım Objesi Olarak Geleneksel Midyat Evi. (Yüksek lisans tezi), İstanbul Teknik Üniversitesi Fen Bilimleri Enstitüsü, İstanbul, 5-35, 45-53. Yaşar, Ş. (2010). Mor Loozor Manastırı. Mukaddime, 2(2), 119-130.